Beste Hans,
Vijftien jaar geleden waren we voor de allereerste keer in Vladivostok - jij en ik - weet je het nog? De Russische marinestad aan de Japanse Zee was net opengesteld voor buitenlandse bezoekers. Wat een broekies waren we toen. Maar wel stoere broekies.
We sprongen na al die dagen treinen van de Siberië Express zo, tussen de drijvende olievlekken, in het warme zeewater. Voor onze laatste 2 dollars gaf de kapitein van een roestig fregatschip ons een privé rondvaart over de Gouden Baai, langs de atoomschepen- en kernonderzeeërs van de ooit zo machtige Rode Vloot (zie de foto hier onder, uit 1996, daarna de foto van zomer 2011). Hij was geloof ik meer onder de indruk van jouw houten Brabantse klompen waar je de Siberie-reis op had gemaakt.
Vladivostok was met zijn mythische naam in 1996 het einde van de wereld – en dat is het anno 2011 nog steeds. Eindpunt van de Transsib. Het allerlaatste station van Rusland; 9288 kilometer van Moskou! Verder het Eur-Aziatische continent afglijden kan niet.
Heel veel is er in de havenstad - tot mjin grote teleurstelling - trouwens niet veranderd. Zeiden we 15 jaar geleden niet dat Vladivostok alles in zich heeft om een booming badplaats te worden, het San Francisco van het Verre Oosten.
De stad ligt nog altijd op glooiende berghellingen en is omgeven door prachtige natuurparken en reservaten, waar de (laatste?) Siberische tijgers hun dagen slijten. Maar het lukt de Russen maar niet om stad en regio aantrekkelijk te maken voor investeerders en toeristen.
Het stadscentrum ligt sinds deze zomer wel flink op de schop, omdat er in 2012 een grote APEC conferentie wordt gehouden. Premier Poetin houdt er persoonlijk toezicht op - en dan is er natuurlijk geld volop en het moet nu snel-snel-snel.
De boulevard langs het strand krijgt een make-over. Gastarbeiders uit Centraal-Azie zijn druk bezig winkelstraten te plaveien en ze bouwen een van de langste hangbruggen ter wereld (3,1km). Er wordt ook eindelijk een normale 40-km lange snelweg naar het vliegveld aangelegd, nu nog een hobbelbaan waar je 1,5 tot 4 uur (!) over doet.
De grote wens is dat Vladivostok de positie van Singapore overneemt en het financiële centrum van Azie wordt. Maar dat gaat niet lukken met slechts één 5-sterren hotel, dat nog in aanbouw is. Wij hebben zelf in Zemchuzhina (De Parel, zie foto) gelogeerd, een voormalige Sovjethotel. Voor de renovatie van twee jaar geleden heette de betonnen flat nog De Meeuw.
Ik kan je zeggen: de muren van De Parel zijn van binnen fris mintgroen gesausd, maar de Sovjet-service is in de kamers blijven hangen. De gordijnen waren van doorzichtig zijde, zodat het ‘s nachts in de kamer lichter was dan overdag door de voor het hotel staande brandende lantaarnpalen - en de lichtbak van de massage/sauna/hoeren-tent aan de overkant.
Ik heb ook zelden zo’n slecht ontbijt voor de kiezen gehad; het was alsof de kok over al het eten had genachtbraakt - en de worstjes waren meer levend dan dood. Prijs voor De Parel: 100 euro per nacht. Er is niet veel keus hier wat hotels betreft.
Vladivostok is Azie – China, Japan en Korea zijn vlakbij - dus kopieren kunnen ze wel. De lokale McDonalds (een echte is er niet) heet hier KingBurger. Die wilde ik - als voormalige medewerker van de echte Burger King - wel even testen. Ik moet zeggen: de friet was prima, de bediening aardig maar vreselijk onhandig... John Cleese had het ze niet kunnen overtreffen.
De Vladivostokse whopper was met slablad en al verpieterd in de magnetron. Niet voor niets had het smulpaleis van KingBurger geblindeerde ramen, zodat je vanaf de straatkant geen idée hebt wat zich binnen afspeelt.
We hebben je natuurlijk een kaart gestuurd uit Vladivostok. Hopelijk komt die aan. De postbeambte moest eerst 20 minuten een sigaretje roken voordat ze ons postzegels wilde verkopen. Ha, ha, heerlijk!
Ach, het heeft ook wel wat zo. Vladivostok. Heerlijk puur Russisch. Sovjet nostalgie. Lekker op het vliegveld afgezet worden door de taxi: voor het vervoer van de baggage moest extra worden betaald, anders ging de klep niet open en kregen we de rugzakken niet terug.
Vladivostok. De naam betekent: Heerser over het Oosten. Maar over wat nou precies?
Toch moeten we een keer terug samen. Ik wil graag met je op safari in het Siberische Tijgerpark. De 5-daagse toer kost 1.500 euro pp, inclusief: benzine, overnachting in een hut, de garantie een tijger te zien + ontbijt.
Poka en houdoe uit Vladivostok, ook van Bonnie,
Charles
PS: voor het geval onze ansichtkaart niet op tijd aankomt voor je verjaardag: van harte gefeliciteerd. Op naar de volgende 40.
Geschreven in het vliegtuig van Aeroflot, Vladivostok-Moskou, vlucht over 9.288km in 9 uur.
www.mijnrusland.com
