WK schaatsen: Het is stil aan de overkant

Het Russische Allround gaat niets te ver: ijsberen, zigeuners, een trojkaatje en het volkslied voor de Republiek der Nederlanden.

Kaartjescontrole? Daar doen ze niet aan in het Krylatskoje IJspaleis in Moskou. ‘Gaat u maar gewoon zitten waar u wilt’, zegt de Russische studente tegen me. Ze leunt tegen de linker-toegangsdeur van Sektor 19 en leest een Russisch studieboek: De Psychologie van het Manipuleren.

Interessante kost voor bij het schaatsen, knik ik, in mijn oranje Holland Heineken Huis sweater en bruine bontmuts op de kop.
‘Ik kan toch niet bij de wedstrijden kijken’, glimlacht de vijfdejaars biologie, ‘ik moet hier immers de wacht houden.’



Binnen kijk ik tegen lege tribunes aan. In de verte zie ik het silhouet van Mart Smeets , die met mistlampen boven zijn tafeltje uit zijn hoofd live de afstanden aan elkaar zit te praten. Vertrouwdheid zorgt, zelfs in deze lange leegte, voor warmte.



In het ijsstadion is plaats voor 8.000 mensen, maar als er 1.000 op dit WK zijn afgekomen is het veel. Gelukkig is het in ons vak wel druk, gezellig en vooral erg oranje. Mijn tribune zit vol met Nederlanders die ook in Moskou of St. Petersburg wonen.

Feestband Kleintje Pils is er ook en manipuleert de boel goed met zijn Hollandse hoempapa. Ireen Wüst en Sven Kramer zetten voor onze tribunes net een klapschaatsje extra, zo lijkt het.



Ook het weinige Moskou-publiek gaat op de banken voor het dweilorkest. Alleen een Russische priester blijft onverstoorbaar tussen ons in zitten (zie filmpje). De pope pakt zijn biezen na de dijenkletsers De herdertjes lagen bij nachten en Gloooooooooooooooooria in excelsis deo.

Het Krylatskoje – het Gevleugelde IJspaleis – laat de Nederlandse schaatsers letterlijk vliegen. Een 2,5 meter hoge ijsbeer (foto) vrolijkt de prijsuitreiking na elke afstand op. Het is een ingenieus kostuum; tussen elke schaatsronde zien we een Rus uit de mascotte klimmen.



De organisatie tovert nog meer Russische verrassingen uit de hoge hoed. Wanneer Ireen en Sven de gouden plak krijgen uitgereikt, verschijnt er uit het niets een uitbundige zigeuner-dansgroep op de piste. Wat die met schaatsen te maken hebben? Geen idee.





Ireen weet het ook niet en doet een dansje; het is toch carnaval. Ze moet op een witte plastic tuinstoel plaatsnemen en wachten tot het Wilhelmus voor Sven is uitgespeeld. In plaats van de dweilmachine verschijnt er nu een trojka op het ijs. De slee, met 3 onrustige witte paarden, maakt een ereronde langs de tribunes, die nu helemaal verlaten zijn. Alleen aan onze kant is het groot feest.



Het IJspaleis zorgt bijna voor een diplomatieke rel op hoog niveau. Wanneer Ireen met goud omhangen is en de vlaggen klaar zijn om te worden gehesen, zegt de speaker in het Russisch: ‘En dan nu, het volkslied van de republiek der Nederlanden.’

Er is toch niets met Bea gebeurd, wat de Russen al weten?, vragen we ons bezorgd af.

Gelukkig is daar Kleintje Pils om ons doemdenken onmiddellijk weg te blazen. Het orkest zet in: ‘Het is stil aan de overkant, het is stil aan de overkant...’

Het klopt ook nog. Daar zit geen hond. Ook de ijsbeer is stilletjes vertrokken.





www.mijnrusland.com